ကြၽန္ေတာ္၏ ေနမဝင္ အင္ပါယာေလး

မ်က္ဝန္းမွာ မိုနာလီဇာရဲ႕ ပန္းခ်ီကားကို ျမင္ရရဲ႕
သူ႔ႏႈတ္ခမ္းအေကြးမွာ ပန္းေတြေႂကြေပးရတာ ဆန္းလား
ဒါေပမယ့္ မျမင္မကန္းနဲ႔လြမ္းရတာ ဆန္းတယ္ ...


   တစ္ေယာက္က တစ္ေယာက္ကို ဆာေလာင္ၿပီး
တစ္ေယာက္က တစ္ေယာက္ကို မြတ္သိပ္ေနတာ
တစ္ေယာက္က တစ္ေယာက္ကို  လင္းျပခ်င္တာ
ေလာကဓံကို ကန္ေက်ာက္ခ်င္တာ
ေႏြရာသီေတြ  ဆႏၵျပလိုက္ခ်င္တာ
ကြၽန္ေတာ့္ရဲ႕   အင္ပါယာေလးဟာ
ကေလးဆန္ေနတတ္တယ္ ။

ဘာကိုမွ ဖမ္းဆုပ္မရခဲ့ဘူး ဘာဘီေလးရယ္
တစ္ကယ္ေတာ့ ရာသီေတြတိုင္း မိႈင္းျပာရီေဝ
ဆႏၵမွာ ၾကယ္ေႂကြေနခဲ့တယ္  ....
ဟယ္လို ......  ၾကားရင္ နားဆင္ပါ
အင္ပါယာမွာ မင္းလာအုပ္ခ်ဳပ္ ၊
ဘုရင္မ လုပ္ေပးေနာ္ ... ။

ကြၽန္ေတာ္က စိတ္ကူးတယဥ္ယဥ္
သူမဟာ  ကစားခ်င္ေနသတဲ့ ။

လမင္းႀကီး အထီးက်န္ေနတာ
ပင္လယ္ႀကီး အထီးက်န္ေနတာ
ကဗ်ာတိုင္းဟာ ပ်င္းစရာျဖစ္လို႔
ကိုယ့္ကို နားမလည္ႏိုင္တာ ဘာေၾကာင့္ ၊
ဘာအတြက္ ၊ အေျဖခက္ ၊ ေႏြရက္႐ွည္ေမာ ...
စာအုပ္ေလးေပၚ ဖြင့္ဟေျပာဆိုခဲ့ရတယ္ ။

သခင္မရဲ႕ ...
ေရႊမ်က္ႏွာ ၊ ညိဳ မွာစိုး
မ်က္ရည္မိုး ၊ ၿပိဳ မွာစိုး
အဲဒီ စိုးရိမ္ ပူပန္ ေလာကဓံေတြအၾကား
သူမကို တစ္ကယ္ခ်စ္တာ ဆန္းလား ။

မင္းခသူ ကဗ်ာေရးသည္ ။
ေကာင္မေလး ကေလးဆန္သည္ ။
ထိုသို႔ျဖင့္ ခ်စ္မိသြားေလသည္ ။
ဒါက ျဖစ္လြယ္ ပ်က္လြယ္ သခၤါရတရားမဟုတ္ဘူး
ဒါက ေဝလြယ္ ေႂကြလြယ္  ေႏြရာသီမဟုတ္ဘူး
ရင္ဘတ္တူရင္စူးတဲ့ ဆူးတစ္ေခ်ာင္းသာျဖစ္တယ္....

အင္ပါယာေလး မိုးအံု႔ေနသည္

ကြၽန္ေတာ္ကား မေခ်ာ့တတ္သူသာ ျဖစ္သည္

စိတ္ေျပခဲ့ေသာ္ ....

ရယ္ေမာ ရႊင္ေပ်ာ္ ၊ ကြၽန္ေတာ့္ကို ဖုန္းေခၚပါ

မ်က္ဝန္းမွာ မိုနာလီဇာရဲ႕ ပန္းခ်ီကားကို ျမင္ရရဲ႕

သူ႔ႏႈတ္ခမ္းအေကြးမွာ ပန္းေတြေႂကြေပးရတာ ဆန္းလား

ဒါေပမယ့္ မျမင္မကန္းနဲ႔လြမ္းရတာ ဆန္းတယ္ ...